Geen nacht gaat voorbij zonder de blues, zingt de jazzman.
Geen nacht zonder Hamlet, verzucht de toneelman.
De schouwburg zijn geheime woning. Zijn huid een regenjas,
want uit de hemel van het toneelhuis vallen tranen.
Het leven dat hij doorneemt, is onecht en nabootsing.

Opdracht de vluchtige kroniekschrijver te zijn.
Gedacht, dat, als woorden adem zijn,
als adem leven is,
niemand nog adem heeft als het gordijn valt.

Maar welbespraakt zingt de jazzman de blues
en wellustig sluit hij zijn lippen om de saxofoon.

© Kester Freriks

Sanftes Leben wächst im Stillen
Schritt und Herz durchs Grüne eilt
Liebendes an Hecken weilt,
Die sich schwer mit Düften füllen.

Buche sinnt; die feuchten Glocken
Sind verstummt, der Bursche singt
Feuer Dunkeles umschlingt
O Geduld und stumm Frohlocken.

Frohen Mut gib noch zum Ende
Schön beseelte, stille Nacht,
Goldnen Wein, den dargebracht
Einer Schwester blaue Hände.

Georg Trakl

Waarom trekt men een droef gezicht
als een rijnaak met een klein licht
de nacht invaart ?
Waarom stemt een rangeerterrein
melancholiek, en wordt een trein
lang nagestaard ?

Ik had als kind een huis en haard
en voor mijn toekomst werd gespaard
en in die kring
heb ik 't zigeunervolk benijd
dat zonder doel of zekerheid
langs 't koren ging.

Heimwee hoe komt iemand erbij
als hij nog woont in 't huis waar hij
geboren is?
Wat is er dat hem denken doet
dat iets heel dierbaars al voorgoed
verloren is?

Willem Wilmink

Wem Gott will rechte Gunst erweisen,
Den schickt er in die weite Welt,
Dem will er seine Wunder weisen
In Berg und Wald und Strom und Feld.

Die Trägen, die zu Hause liegen,
Erquicket nicht das Morgenrot,
Sie wissen nur vom Kinderwiegen,
Von Sorgen, Last und Not um Brot.

Die Bächlein von den Bergen springen,
Die Lerchen schwirren hoch vor Lust,
Was sollt ich nicht mit ihnen singen
Aus voller Kehl und frischer Brust?

Den lieben Gott laß ich nur walten;
Der Bächlein, Lerchen, Wald und Feld
Und Erd und Himmel will erhalten,
Hat auch mein Sach aufs best bestellt!

Joseph von Eichendorff

I am a great admiror of the works of Wilhelm Busch.

A hippo sandwich is easy to make.
All you do is simply take
One slice of bread,
One slice of cake,
Some mayonnaise
One onion ring,
One hippopotamus
One piece of string,
A dash of pepper --
That ought to do it.
And now comes the problem...
Biting into it!

Shel Silverstein (1930-1999)

(from 'Where the Sidewalk Ends')

Ich muß das wirklich mal betonen:
Ganz früher waren die Zitronen
(ich weiß nur nicht genau mehr, wann dies
gewesen ist) so süß wie Kandis.

Bis sie einst sprachen: "Wir Zitronen,
wir wollen groß sein wie Melonen!
Auch finden wir das Gelb abscheulich,
wir wollen rot sein oder bläulich!"

Gott hörte oben die Beschwerden
und sagte: "Daraus kann nichts werden!
Ihr müßt so bleiben! Ich bedauer!"
Da wurden die Zitronen sauer . . .

Heinz Erhardt

Het is het eindpunt van de trein,
bijna geen mens hoeft er te zijn,
bijna geen hond gaat zover mee:
Enschede.

De burchten van de nijverheid
staan er nog her en der verspreid:
spelonken, hol en afgeleefd,
waar nu de wind vrij spel in heeft.

Textielbaronnen van weleer,
hun jachtgebied bestaat niet meer.
Waar zouden ze gebleven zijn,
Van Heek, Ter Kuile, Blijdenstein?

Hebben ze kinderen voortgebracht,
hebben ze hier nog nageslacht,
of koos dat snel een betere stee
dan Enschede?

Krim, Berkenkamp, Sebastopol,
het is voorbij. De maat is vol.
Bijna geen mens heeft hier nog weet
van uw gelatenheid, uw leed.

Dwars door het uitgeteerde hart
loopt nu een kale boélevart
met postkantoor en V & D.
O, Enschede. Enschede.

© Willem Wilmink
(click for a large version of the panorama-photo I bought some weeks ago)

Het schaap heeft slaap,
de koe is moe,
het varken doet
zijn oogjes toe.

Het paard kijkt over
't prikkeldraad
en denkt: Het is
ontzettend laat.

De kip zegt zacht
nog één keer: Tok.
En ach, daar slaapt ze
op haar stok.

De boer kruipt ook
het bed maar in,
lekker dicht
bij zijn boerin.

© Willem Wilmink

Alle Bücher dieser Welt
Bringen dir kein Glück,
Doch sie weisen dich geheim
In dich selbst zurück.

Dort ist alles, was du brauchst,
Sonne, Stern und Mond,
Denn das Licht, danach du frugst,
In dir selber wohnt.

Weisheit, die du lang gesucht
In den Bücherein,
Leuchtet jetzt aus jedem Blatt —
Denn nun ist sie dein.

© Hermann Hesse

Dat is het eerste van de lente in de havenstad: een volle
----bries van de stroom,
zo vol als het gelaat van een boerenjongen die in een
----mondharmonika blaast,
een bries die over de stad vaart en even onvermoeid is als
----die dorpsmuziekant.
De wind die de eerste maal dit jaar een zelfstandige
----vreugde heeft gevonden.
Enkel wind te zijn, tomeloos, mateloos, ongebonden.
Wind te zijn, te waaien in de boom,
in al de bomen. Geen enkel vertoont groen
en toch is geen enkele nog winterdood. Tijd van de blijde
----boodschap,
zelfstandige tijd die een eigen leven scheppen gaat:
een eigen geboorte, een eigen leven, oogst en dood.
Wind te zijn; de kerktorens, de oude heksen, te buigen,
----te dwingen tot kinderspel.
Wind te zijn even dwaas tegenover de jonkvrouwelijke
----katedraal.
En zó'n goddelik genot met de ernst te zwetsen:
de hoed van een parlementslid vijftig meter ver te dragen
of legendaries akelig te doen achter schilden en
----uithangborden!

Een grote dag die de kristelijke liefde bezingt in een nog
----heidense roes.
Als gister misschien schijnen bomen even dood. Maar de
----lucht is de miljonaire trilling van leven daarrond.
Geen winteravond meer, doch elk gerucht vergaat in een
----vreugde-echo.
Zo'n dwaas geluk kent een knaap die plots te zwemmen
----gevat heeft, of fiets te rijden.
Er is nog niets tastbaar veranderd. Dat is juist het grote
----van het genot.
Gister: aleksandrijnen over wintermajesteit. En nu:
de lach van een volksjongen die van een vlondertje het
----water invalt, – het goede, warme water, –
en daarom lacht.

Nergens is er een détailbewijs van de nakende lente. Enkel
----de algemene adem.
De jongen die blaast in een mondharmonika! De wind
----van de stroom.
Over de stad, het land in. De kleine dorpen
----schommelend. Over de bergen!
Broedergroet aan het volk over de grenzen!
De wind van onze haven die al de volkeren verfrist.
De muziek van de wind: de bassen onderlijnen door een
----Internationale!
Morgen zullen de mannelike cello's het lied hervatten.

Paul van Ostaijen

Ik houd zozeer van die verlaten kroegen
buiten de stad in het namiddaguur,
men droomt er rustig, wachtend op den vroegen
schemeravond, naast een gezellig vuur.

Sedert een eeuw misschien ligt hier wit zand
op de geschuurde en uitgesleten planken.
Alles is oud, de stoelen en de blanke
tafels. Dit is een huis, een vaderland.

'k Zie door het raam een tuin die druipt van regen,
de winterlucht is mistig, grijs en geel,
en alles wat ik lijdzaam heb verzwegen
dringt plots in kroppend snikken naar mijn keel.

En toch ben ik gelukkig, want nooit kende
mijn jeugd den vrede die ik nu gevoel;
'k weet mij nu nader bij mij menselijk doel:
de dood, maar zonder 't masker der ellende.

Jan van Nijlen

bron: http://berenateliertierlantijntje.nl/Tijdschrift%20Teddy-Beer%2058.htm

Toen de dam klaar was
begon het water te stijgen.
Kilte ving aan in de berg-
wand. De bomen begrepen
niet hoe zij stikten in wat
hen lief was. Vissen kwamen
te zwemmen in de wijngaard.

Schreeuwend breken mijn kinderen
het gladde watervlak. Ik wil
hen roepen: acht niet de pijn
van tekort, maar vrees de on-
keerbare kracht van teveel, hoor
mij, hoe ik roep, hoe ik keihard zwijg.

Zij maken fonteinen en regenbogen.
Zij lachen en luisteren niet, daar
aan de bovenkant van de diepte,
aan de overkant van de tijd.

© Anna Enquist

Manuscript 'Het verdriet van België' verkocht bij De Slegte
Het handschrift van Hugo Claus' meesterwerk Het verdriet van België is dinsdag 7 februari verkocht. Het boek blijft te bekijken tot zaterdag 11 februari in het antiquariaat aan De Wapper te Antwerpen.

Het verdriet van België (Amsterdam, De Bezige Bij, 1983) wordt algemeen beschouwd als Claus' magnum opus én als één van de absolute hoogtepunten uit de naoorlogse Nederlandstalige literatuur. In 1984 kreeg Claus voor Het verdriet van België zijn 6de staatsprijs, zijn eerste voor proza.
Het manuscript vormt de kern van een kleine gelegenheidstentoonstelling met handschriften, correspondentie, foto's en andere ephemera uit de collectie van het antiquariaat. De expositie is vrij te bekijken elke dag van 9u30 tot 18u.

bron: De Slegte

EN HOEVEEL ZOU ZO'N HANDTEKENING NOU WAARD ZIJN? ;^))

Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen
paardehoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts

Paul van Ostaijen

Knip, knip, knip,
kijk maar niet zo sip,
wees maar dapper
bij de kapper.
Knip knip knip.

© Willem Wilmink

© Rolf Dieter Brinkmann
Rowohlt
About this poem.

Zullen we
zei ze
samen
in een groot bed
in een hotel -
kamer
gaan liggen
met pyjama's
aan en
dan de knecht
taart
laten brengen?

Judith Herzberg

"The township of Blair was located in North Central Maryland, two hours from Washington, D.C."

"The filmmakers hike into Black Hills Forest shortly thereafter and are never seen again."

"The found footage of their children's last days is turned over to the families of Heather Donahue, Joshua Leonard, and Michael Williams. Angie Donahue contracts Haxan Films to examine the footage and piece together the events of October 20 - 28, 1994."

All rights and source: http://www.blairwitch.com/

 Erfgename Goudstikker krijgt schilderijen terug
(Novum) - De erfgename van kunsthandelaar Jacques Goudstikker krijgt maandag of dinsdag te horen dat zij kunstwerken terugkrijgt van de Nederlandse staat. Dat bevestigt het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen zaterdag. Het gaat om kunstwerken van Nederlandse, Vlaamse en Italiaanse meesters die tientallen miljoenen euro's waard zijn en in Nederlandse musea en overheidsgebouwen hangen. Gevraagd is om 267 schilderijen terug te geven.
Het besluit is formeel nog niet genomen, omdat 'op juridische gronden nog iets moet worden uitgezocht'. Dat meldt woordvoerder Ilie Trienekens van staatssecretaris van Cultuur Medy van der Laan (D66). "Maar ik verwacht maandag of dinsdag de familie te kunnen zeggen dat het besluit voor hen positief is uitgevallen." Vrijdag was de Goudstikker-claim onderwerp van gesprek in de ministerraad.
De joodse kunsthandelaar Goudstikker kwam in 1940 om het leven, tijdens een boottocht naar Engeland toen hij op de vlucht was voor de nazi's. Een groot deel van zijn kunstcollectie kwam tijdens de Tweede Wereldoorlog in handen van de Duitse rijksmaarschalk Hermann Goering. De meeste werken kwamen na de oorlog terecht bij de Nederlandse staat.
Erfgename Marei von Saher, die de werken claimt, is een schoondochter van de weduwe van Goudstikker. Aan het einde van de jaren negentig hebben de erfgenamen al eens geprobeerd om de schilderijen terug te krijgen, maar toen werd hun claim afgewezen. "Wij weten officieel nog niets over een positief besluit", zegt de woordvoerder van de erfgename, advocaat Roeland van der Heiden. "Alleen dat er een besluit aan zit te komen. Natuurlijk zou mevrouw Von Saher heel blij zijn met rechtsherstel."
Onder meer in het Rotterdamse museum Boijmans van Beuningen, het Maastrichtse Bonnefantenmuseum en Rijksmuseum Twenthe in Enschede hangen doeken van Goudstikker. De musea waren zaterdag niet bereikbaar voor commentaar.

bron: Trouw

Dietrich Bonhoeffer

"Beste mensen!" - week 04

http://www.olvrouwekerk.nl/

weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan
arbeiders bouwen met aluinen handen aan
een raamloos huis van trappen en piano's.
de populieren werpen met een schoolse neiging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.
de zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.
ik draag het donzen masker van
de eerste lentewind

Paul Rodenko

It make take a little while before the movie loads.

Click to listen: Maybe tomorrow

Lyrics:

MAYBE TOMORROW

I don`t know how many stars there are
up in the heavenly sky
I only know my heaven is here on earth
each time you look into my eyes

You`re all I need to get by
no one else can make me cry
the way you do baby

My beautyful bird you have flown away
I held you to tight I can see


You`re all I need to get by
no one else can make me cry
the way you do baby

You are the book that I´m reading babe
you are the song that I sing
you are the four seasons of my life
but maybe tomorrow you change your mind girl
maybe tomorrow you come back to my arms girl

You`re all I need to get by
no one else can make me cry
the way you do baby

You are the book that I´m reading babe
you are the song that I sing
you are the four seasons of my life
but maybe tomorrow you change your mind girl
maybe tomorrrow you come back to my arms girl
maybe tomorrow you change your mind girl
maybe tomorrow you come back to my arms girl